Skip to content
True DhammaLibrary · Community
SN 22.150PTS SN 3.1801 min read

In Oneself

Ajjhattasutta

Pleasure and pain arise inside oneself due to grasping the aggregates.

Translated by Bhikkhu Sujato · Pāli: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka · Public domain (CC0) via SuttaCentral

  • 0.1Saṁyutta Nikāya 22.150Linked Discourses 22.150
  • 0.215. Diṭṭhivagga15. Views

0.3AjjhattasuttaIn Oneself

1.1PTS 3.181Sāvatthinidānaṁ.At Sāvatthī.

1.2“Kismiṁ nu kho, bhikkhave, sati, kiṁ upādāya uppajjati ajjhattaṁ sukhadukkhan”ti?“Mendicants, when what exists, because of grasping what, do pleasure and pain arise in oneself?”

1.3Bhagavaṁmūlakā no, bhante, dhammā …pe…“Our teachings are rooted in the Buddha. …”

1.4“rūpe kho, bhikkhave, sati rūpaṁ upādāya uppajjati ajjhattaṁ sukhadukkhaṁ.“When form exists, because of grasping form, pleasure and pain arise in oneself.1.5Vedanāya sati …pe…When feeling …1.6saññāya sati …perception …1.7saṅkhāresu sati …choices …1.8viññāṇe sati viññāṇaṁ upādāya uppajjati ajjhattaṁ sukhadukkhaṁ.consciousness exists, because of grasping consciousness, pleasure and pain arise in oneself.

1.9Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,What do you think, mendicants?1.10rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?Is form permanent or impermanent?”

1.11“Aniccaṁ, bhante”.“Impermanent, sir.”

1.12“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”

1.13“Dukkhaṁ, bhante”.“Suffering, sir.”

1.14“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, api nu taṁ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṁ sukhadukkhan”ti?“But by not grasping what’s impermanent, suffering, and perishable, would pleasure and pain arise in oneself?”

1.15“No hetaṁ, bhante”.“No, sir.”

1.16“Vedanā …pe…“Is feeling …1.17saññā …perception …1.18saṅkhārā …choices …1.19viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?consciousness permanent or impermanent?”

1.20“Aniccaṁ, bhante”.“Impermanent, sir.”

1.21“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”

1.22“Dukkhaṁ, bhante”.“Suffering, sir.”

1.23“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, api nu taṁ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṁ sukhadukkhan”ti?“But by not grasping what’s impermanent, suffering, and perishable, would pleasure and pain arise in oneself?”

1.24“No hetaṁ, bhante”.“No, sir.”

1.25“Evaṁ passaṁ …pe…“Seeing this …1.26nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.They understand: ‘… there is nothing further for this place.’”

1.27Paṭhamaṁ.