- 0.1Udāna 2.6Heartfelt Sayings 2.6
0.2GabbhinīsuttaThe Pregnant Woman
1.1Evaṁ me sutaṁ—So I have heard.1.2ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.1.3Tena kho pana samayena aññatarassa paribbājakassa daharamāṇavikā pajāpati hoti gabbhinī upavijaññā.Now at that time a certain wanderer had a young brahmin wife who was pregnant and about to give birth.1.4Atha kho sā paribbājikā taṁ paribbājakaṁ etadavoca:She said to him,1.5“gaccha tvaṁ, brāhmaṇa, telaṁ āhara, yaṁ me vijātāya bhavissatī”ti.“Go, brahmin, bring oil for my delivery.”
2.1Evaṁ vutte, so paribbājako taṁ paribbājikaṁ etadavoca:The wanderer said,2.2“kuto panāhaṁ, bhoti, telaṁ āharāmī”ti?“But where, my dear, can I get oil?”2.3Dutiyampi kho sā paribbājikā taṁ paribbājakaṁ etadavoca:For a second time, she said,2.4“gaccha tvaṁ, brāhmaṇa, telaṁ āhara, yaṁ me vijātāya bhavissatī”ti.“Go, brahmin, bring oil for my delivery.”2.5Dutiyampi kho so paribbājako taṁ paribbājikaṁ etadavoca:For a second time, the wanderer said,2.6“kuto panāhaṁ, bhoti, telaṁ āharāmī”ti?“But where, my dear, can I get oil?”2.7Tatiyampi kho sā paribbājikā taṁ paribbājakaṁ etadavoca:For a third time, she said,2.8“gaccha tvaṁ, brāhmaṇa, telaṁ āhara, yaṁ me vijātāya bhavissatī”ti.“Go, brahmin, bring oil for my delivery.”
3.1Tena kho pana samayena rañño pasenadissa kosalassa koṭṭhāgāre samaṇassa vā brāhmaṇassa vā sappissa vā telassa vā yāvadatthaṁ pātuṁ dīyati, no nīharituṁ.Now at that time ghee and oil were being given away to any ascetic or brahmin at the storehouse of King Pasenadi of Kosala. But it was only to drink there, not to take away.
4.1Atha kho tassa paribbājakassa etadahosi:Knowing this, the wanderer thought,4.2“rañño kho pana pasenadissa kosalassa koṭṭhāgāre samaṇassa vā brāhmaṇassa vā sappissa vā telassa vā yāvadatthaṁ pātuṁ dīyati, no nīharituṁ.4.3Yannūnāhaṁ rañño pasenadissa kosalassa koṭṭhāgāraṁ gantvā telassa yāvadatthaṁ pivitvā gharaṁ āgantvā ucchadditvāna dadeyyaṁ, yaṁ imissā vijātāya bhavissatī”ti.“Why don’t I go to the king’s storehouse, drink as much oil as I can, then come home and throw it up so it can be used for the delivery?”
5.1Atha kho so paribbājako rañño pasenadissa kosalassa koṭṭhāgāraṁ gantvā telassa yāvadatthaṁ pivitvā gharaṁ āgantvā neva sakkoti uddhaṁ kātuṁ, na pana adho.Then he did just that. But when he got home he was unable to either bring it up or pass it out.5.2So dukkhāhi tibbāhi kharāhi kaṭukāhi vedanāhi phuṭṭho āvaṭṭati parivaṭṭati.He rolled to and fro, suffering painful, sharp, severe, acute feelings.
6.1Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.Then the Buddha robed up in the morning and, taking his bowl and robe, entered Sāvatthī for alms.6.2Addasā kho bhagavā taṁ paribbājakaṁ dukkhāhi tibbāhi kharāhi kaṭukāhi vedanāhi phuṭṭhaṁ āvaṭṭamānaṁ parivaṭṭamānaṁ.He saw the wanderer in agony.
7.1Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha expressed this heartfelt sentiment:
8.1“Sukhino vata ye akiñcanā,“Oh! How happy are those with nothing!8.2Vedaguno hi janā akiñcanā;Hence knowledge masters are people with nothing.8.3Sakiñcanaṁ passa vihaññamānaṁ,See how troubled are those with attachments,8.4Jano janasmiṁ paṭibandhacitto”ti.a person bound tight to people.”
8.5Chaṭṭhaṁ.